logo
Cena karnetu nie uwzględnia ubezpieczenia. Użytkownik karnetu wchodzi do klubu na własną odpowiedzialność i zobowiązany jest poinformować instruktorów o przebytych schorzeniach i kontuzjach. Klub nie ponosi odpowiedzialności za kontuzje i urazy.
  • MUAY THAI / K-1

    Boks tajski
    MUAY THAI / K-1

    Opis

    MUAY THAI/ K-1 – Cechami wyróżniającymi boks tajski na tle innych popularnych stylów jest szerokie użycie uderzeń łokciami i kolanami (w formule amatorskiej na łokcie, kolana i korpus są zakładane ochraniacze, w walkach zawodowych są one nieosłonięte). Tego rodzaju uderzenia niejednokrotnie skutkują szybkimi nokautami.W boksie tajskim kładzie się również szczególny nacisk na używanie niskich kopnięć okrężnych. Boks tajski przywiązuje dużą wagę do klinczu, czyli walki w zwarciu. Jest to łatwo rozpoznawalny element boksu tajskiego. Pozycja walki jest głównie frontalna, ręce trzyma się szerzej niż w bokserskiej gardzie, dzięki czemu trudniej złapać w klincz. Dozwolone są przechwyty kopnięć, obalenia i podcięcia, natomiast zabronione rzuty, jakie się stosuje w judo. Początkowo ciosy bokserskie były słabością muay thai, gdyż kładziono większy nacisk na techniki nożne. Obecnie są szeroko spotykane. Co więcej, mistrzowie muay thai niekiedy zostają mistrzami świata w boksie zawodowym. K-1 Jedna z formuł rywalizacji w sztukach walki. Dopuszczalne techniki walki zostały zaczerpnięte z boksu tajskiego, karate, kickboxingu i tradycyjnego boksu, lecz w K-1 nie ma ciosów łokciami, ograniczeń wagowych ani walki w parterze.

    • Igor Kołacin

      Igor Kołacin

      Trener MUAY THAI/K-1

      Aktualny trener kadry narodowej Sanda

      Trener 2 klasy w kickboxingu

      Licencjonowany instruktor Muay Thai oraz Sanda
      Instruktor rekreacji ruchowej o specjalności mma (mixed martial arts)
      Wybrane osiągniecia sportowe:

      • multimedalista- Mistrzostw Polski i Pucharów Polski w Sanda (wolna walka), Mistrzostw Polski Full Contact Oyama Karate, Mistrzostw Polski i Pucharów Polski w Kickboxing Full Contact formula Low-kick, Muay Thai oraz K1
      • zawodowy Mistrz Polski Muay Thai
      • Vice Mistrz Europy All Style Karate (formuła Vale Tudo)
      • brązowy medalista Pucharu Świata Kubota Cup
      • uczestnik pierwszego w Polsce turnieju K-1
      • Vice Mistrz Niemiec Muay Thai WMF 2005
      • uczestnik zawodowego finałowego turnieju Grand Prix Polski K-1 2005r (Wrocław) i 2006r (Wrocław).
      • uczestnik wielu zawodowych gal w Polsce i zagranicą na zasadach MMA, Muay Thai i K1 Rules (m.in. Bushido Rings-Litwa; The Night of No Mercy 3 – Thaidlan vs Europe – Ateny 2007; KSW 2,6,7 ; World Grand Prix K-1 in Warsaw; Only 1 II )
      • uczestnik Mistrzostw Świata Sanda Pekin 2007 (turniej eliminacyjny do igrzysk olimpijskich Pekin 2008) oraz Toronto (Canada) 2009
      • członek Kadry Narodowej K-1 oraz Low-kick (PZKB) oraz Sanda (PZ Wu-shu)
      • aktualny Mistrz Polski Sanda i 5 zawodnik Mistrzostw Świata Canada 2009 w Sanda
      • pierwszy polski zawodowy mistrz Europy w Sanda Pro- formuła zawodowa z kolanami
      •  stoczonych ponad 300 walk we wszystkich formulach od Karate WUKO/ WKF, Karate Oyama/ Kyokushin, przez Full Contact Karate, Kick Boxing Low-kick, K-1 i Muay Thai, Sanda, boks oraz MMA.
  • POWER FIT TRAINING

    Trening dla niezniszczlnych
    POWER FIT TRAINING

    Opis

    POWER FIT TRAINING - to trening, który pomoże Ci poprawić siłę, kondycję, wydolność i szybkość w krótkim czasie.
    Ten trening nie zna litości – zmusi do pracy każdy mięsień, a jego intensywność sprawi, że porządnie się zmęczysz i spocisz.
    Jest to trening wytrzymałościowo-siłowy,skonstruowany tak, aby angażować do pracy całe ciało. Intensywne i zróżnicowane ćwiczenia rewelacyjnie poprawiają kondycję, wzmacniają i rzeźbią wszystkie partie mięśniowe oraz skutecznie redukują tkankę tłuszczową.
    Wszystko to okupione jest ciężką pracą.

    Bo POWER FIT TRAINING to naprawdę niezły wycisk!!!

    • Kamil

      Kamil

      Trener personalny

      Ze sportem związany jest od zawsze. Na początku były sporty drużynowe takie jak futbol amerykański, rugby następnie poznał różne tajniki sztuk walki. Trener personalny, instruktor kulturystyk i fitness, samoobrony, sztuk walki, gimnastyki korekcyjnej oraz akrobatyki gimnastycznej.

      Uprawnienia:

      -Żywienie i wspomaganie dietetyczne w sporcie, -Szkolenie z zakresu suplementacji jako uzupełnienie żywienia prowadzone przez Olimp 2013,-Szkolenie z treningu funkcjonalnego 2013,-Szkolenie zewnętrzne z treningu z wykorzystaniem urządzeń TRX Basic training, Rip training Uczestnik programu survival 2008 .

      Jego motto : Do sukcesów nie ma żadnej windy trzeba iść po schodach!

  • SYSTEMA

    Rosyjska Sztuka Walki
    SYSTEMA

    Opis

    SYSTEMA (ros. Система) – rosyjski system walki zaprojektowany dla osiągnięcia wysokiego poziomu skuteczności. Systema jest wykorzystywana przez nieliczne oddziały Specnazu. System walki opiera się na wiedzy o tym, jak różne układy ludzkiego organizmu (nerwowy, krwionośny, limfatyczny) oraz psychika reagują na oddziaływania zewnętrznych i wewnętrznych czynników takich jak: temperatura, ciśnienie, napięcie mięśniowe, ból, stres, strach itp. Podstawowym elementem metodyki jest kontrola oddechu, uzyskiwana przez specyficzne ćwiczenia oddechowe, rozwijanie intuicji oraz indywidualnych predyspozycji trenującego. Poprawne wykorzystanie oddychania pozwala kierować stanami psychiki, napięciami w mięśniach i układzie nerwowym oraz wykonywać zamierzone działanie przy wykorzystaniu minimalnej siły mięśniowej.

    Zasady:

    1. Relaks praca z oddechem…

    Rozwijanie energii wewnętrznej co umożliwia zachowanie spokoju w stresującej sytuacji, wyeliminowanie strachu oraz dłuższą zdolność do prowadzenia walki. Stosowanie licznych ćwiczeń oddechowych pozwala ograniczyć bodźce zewnętrzne i skupić się na ataku przeciwnika bądź przeciwników. Trening ten wymaga świadomego udziału, dojrzałości i otwarcia na doznania wewnętrzne.

    2. Trening giętkości, elastyczności i przyjmowania uderzeń…

    Trening ten pozwala absorbować siłę ciosu o dużej sile. Cechą charakterystyczną jest częste użycie ruchów barkami. Pady, przewroty i obalenia są wykonane bezpośrednio na podłożu na jakim się ćwiczy, bez uszczerbku na zdrowiu. Realna walka to również realne podłoże bez mat. Elastyczność i giętkość pozwala przeprowadzić obronę bez podziału na ciosy, uniki i bloki zachowując ciągłość ruchu. W przypadku gdy dany manewr nie przyniósł skutku przechodzimy do następnego dzięki wypracowanej instynktowej reakcji zaatakowanej części ciała.

    3. Techniki nożne.

    „Krótkie” uderzenia nożne stosuje się do znokautowania przeciwnika i uszkodzenia stawów. Uderzenia „wydłużone” stosuje się do obalenia przeciwnika, wytrącenia z równowagi lub odepchnięcia. Rozróżnia się także kopnięcia-nadepnięcia. Serie kopnięć wykonuję się w ciekawej kombinacji tzw. „trojki” czyli potrójne uderzenie jedną nogą. Większość kopnięć jest poniżej pasa wymagających mniej czasu, energii i rozciągnięcia, dlatego też sistiemę mogą ćwiczyć osoby w każdym wieku bez „siłowego” rozciągania.

    4. Techniki ręczne.

    Główna zasada to uderzaj miękką powierzchnią (np. otwartą dłonią) w twarde części ciała, a twardą powierzchnią (pięść, łokieć) w miękkie części ciała. Tak jak przy kopnięciach wykorzystuję się tzw. „trojkę”- trzy uderzenia tą samą ręką. Uderza się zarówno na wydechu i wdechu. Uderzenia „krótkie” stosuję się do znokautowania i szokowania przeciwnika, a „wydłużone” do obalania i wytrącenia przeciwnika z równowagi. Uderza się pod różnymi kątami.

    5. Bloki, uniki, pozbawienie równowagi.

    Stosuję się pozwalając przeciwnikowi na kontynuowanie ataku wzdłuż zamierzonej trajektorii z jednoczesnym przejęciem jego siły. Ręce trzymane są blisko ciała by nie tworzyć tzw. „pustej” przestrzeni i móc kontrolować napastnika. Podcięcia stosuję się „wchodząc” w ruch przeciwnika. Do obaleń używa się też nadepnięć i kopnięć na stawy kolanowe.

    6. Broń.

    Obrona przed atakiem nożem, rzucanie nożem, strzelanie, przejmowanie broni krótkiej od napastnika, walka saperką wojskową; ćwiczenia długim kijem i szablą. Jest to podstawowa broń wykorzystywana w sistiemie jednakże używa się wszystkiego co ma się pod ręką do samoobrony.

    7. Plastyczność i ciągłość ruchu.

    Poruszanie się jest płynne i bezwysiłkowe wykorzystujące pełny zakres działania wszystkich stawów, koordynację, by nie przerywać obrony nawet przy błędzie lub małej efektywności kontry i płynnie przejść do innej akcji.

    8. Obrona z ziemi przed jednym lub kilku przeciwnikom.

    Podany jest kompleksowy system padów, rzutów, przetoczeń i kontroli atakującego.

    9. Ćwiczenia grupowe.

    Mające na celu intuicyjne zachowanie podczas grupy napastników. Ćwiczy się nawet obronę przed kilkunastoma napastnikami.

    10. Trening dla zaawansowanych.

    Rozwijanie energii wewnętrznej i bezdotykowe jej użycie. Zdrowotne przesyłanie energii, rozpoznawanie kolorów z zawiązanymi oczami, biegi itp.

    11. Filozofia.

    Po przeniknięciu sistiemy do grup cywilnych i osobistych doświadczeń życiowych propagatorów – liderów sistiemy następuje odniesienie do istoty Boga jako centrum wszechrzeczy. Filozofią jest religia chrześcijańska, prawosławna. Tylko głęboka wiara pozwala uniknąć przekroczenia granic obrony koniecznej. Podstawową zasadą jest nie wyrządzać krzywdy i nie reagować ponadto co potrzebne jest w danej sytuacji. Wyzbywanie się nadmiernej agresji. Trening jest sposobem życia i wszechstronnego rozwoju fizycznego, psychicznego i duchowego. Nie rozgrywa się żadnych zawodów sportowych.

    12. Hierarchia.

    W sistiemie nie ma żadnych pasów i stopni. O przejściu danego adepta w grono instruktorów decyduje jego bezpośredni mistrz – instruktor podczas oficjalnego egzaminu.

    • Marek Talarek

      Marek Talarek

      Instruktor SYSTEMY

      Marek Talarek - instruktor Systemy, asystent programowy i przedstawiciel na Mazowszu.

  • BRAZYLIJSKIE Jiu-Jitsu/ Submission Fighting

    Walka w parterze
    BRAZYLIJSKIE Jiu-Jitsu/ Submission Fighting

    Opis

    BRAZYLIJSKIE Jiu-Jitsu – to sztuka walki wywodząca się z jiu-jitsu, zapasów i judo, która wyróżnia się naciskiem na walkę w parterze.Brazylijskie jiu-jitsu koncentruje się na walce z jednym przeciwnikiem. Celem walki jest przejęcie kontroli nad przeciwnikiem poprzez zadawanie mu kontrolowanego bólu (dźwignie) bądź pod groźbą utraty przytomności- z bólu lub od duszenia. Walka w brazylijskim jiu-jitsu odbywa się głównie w parterze. Taktyka polega na sprowadzeniu przeciwnika do parteru, unieruchomieniu go i wykonaniu techniki kończącej- dźwigni bądź duszenia, zmuszającej przeciwnika do poddania się bądź pozbawiającej go przytomności. Zawodnicy brazylijskiego jiu-jitsu walczą w zwarciu, co dodatkowo utrudnia ich przeciwnikom wykonywanie uderzeń.

    Podstawowe dwie formuły walki w BJJ to:

    • walka w gi (kimonie),
    • walka bez gi (Submission wrestling)

    SUBMISSION WRESTLING – Walka toczy się jedynie przy użyciu chwytów, zabronione są uderzenia. W przeciwieństwie do tradycyjnych zapasówdozwolone jest korzystanie z dźwigni (na stopę, kolano, nadgarstek, łokieć i bark) oraz duszeń (poza uciskiem na krtań i tchawicę). Zawodnicy nie są zobligowani do noszenia uniformu. Walka toczy się na zapaśniczej macie. Zwycięstwo odnosi się przez poddanie się rywala, decyzję sędziego o przerwaniu walki lub po upływie regulaminowego czasu, na punkty. Punkty otrzymuje się za wykonanie określonych akcji technicznych – rzutów, obaleń, trzymań, przejść w parterze. Formuła ta została stworzona, aby umożliwić zawodnikom różnych stylów opartych na chwytach rywalizację na prostych i jednoznacznych zasadach.

  • MMA

    Mixed Martial Arts
    MMA

    Opis

    MMA – (Mixed Martial Arts) dopuszcza się użycie wszelkich technik walki wręcz,dozwolonych w innych sportach walki, z wyłączeniem użycia broni. W MMA znajdziesz więc elementy judo, jiu-jitsu, boksu, kick-boxingu, boksu tajskiego, brazylijskiego jiu-jitsu, zapasów, karate, kung-fu czy taekwondo. Zawodnik MMA musi być wszechstronnie przygotowany zarówno technicznie, jak również kondycyjnie i psychicznie. By zostać fighterem MMA, trzeba nie tylko opanować techniki ataku i obrony we wszystkich trzech płaszczyznach walki (stójce, klinczu, parterze), ale także nauczyć się ich łączenia, czyli płynnego przechodzenia między nimi.W typowych walkach MMA dozwolone są rzuty, ciosy pięściami, kopnięcia, dźwignie, duszenia. Zabronione są natomiast techniki stwarzające znaczne niebezpieczeństwo dla zdrowia zawodników. Mieszane sztuki walki to tak naprawdę sport dla każdego, niezależnie od płci, wieku i dotychczasowej historii aktywności fizycznej. To świetna propozycja dla tych, którzy chcą zadbać o swój wygląd, kondycję i sprawność, a jednocześnie przełamać codzienną monotonię i dowiedzieć się, jak chronić siebie i bliskich w razie zagrożenia.

    • Remigiusz Szelongiewicz

      Remigiusz Szelongiewicz

      Trener MMA

      ur. 29.05.1990 w Wałczu Instruktor sportu specjalizacji pływanie. Instruktor rekreacji ruchowej specjalizacji samoobrona.
      Czynny zawodnik Sanda i MMA student wychowania fizycznego.

      1999-2007r. Rozpoczęta nauka w szkole sportowej o profilu „pływanie”
      -Przez 8 lat reprezentowanie kluby pływackiego MKS-MDK Warszawa na różnych imprezach sportowych.
      2008.r Rozpoczęte treningi sztuk walk na Warszawskim Awf-ie, wraz z biegiem czasu zacząłem interesować się jedną dyscyplina jaką była Sanda.
      Starty rozpocząłem w 2010r. do dnia dzisiejszego zdobyłem:
      V-ice mistrzostwo Mazowsza kat-70 kg
      V-ice mistrzostwo Polski 2010r. Kat.-75 kg
      Mistrzostwo Mazowsza 2011r kat-75 kg
      V-ice mistrzostwo na międzynarodowym turnieju „grand wushu Festiwal” 2011 r. Kat-75 kg
      Mistrzostwo na międzynarodowym turnieju „grand wushu Festiwal” 2012 r. Kat-75 kg
      III-ms na II Amatorkim Turnieju KSW kat -73 kg
      Wygrywane amatorskie walki na Młodzieżowej lidze spartan w 2012 i 2013 r.
      Udział w mistrzostwach Europy Sanda „qingda” 2013 r.
      Przez cały czas starty w mniejszych turniejach Sandy i MMA w latach 2010-2013 r.

      Walki amatorkie Sanda+MMA
      wygrane 25
      przegrane 5

  • BOKS

    Poznaj tajniki boksu
    BOKS

    Opis

    BOKS – walka między dwoma zawodnikami używającymi do tego celu tylko pięści. Zajęcia te przeznaczone są dla osób w tzw. średnim wieku które nie miały nic lub mało wspólnego z tego typu treningiem. Oferta skierowana jest przede wszystkim do osób,chcących poprawić swoją ogólna sprawność fizyczną, samopoczucie oraz powalczyć z nadwagą lub uzależnieniami. Ćwiczący poznają boks od podstaw uczą się technik poruszania, zadawania ciosów i obron przed nimi. Różnorodność form i środków treningowych oraz zestaw ćwiczeń specjalnie dla tej dyscypliny sportu ukierunkowanych sprawia że zajęcia są ciekawe i wszechstronnie rozwijające. Konstrukcja i przebieg zajęć to odzwierciedlenie treningów zawodników wyczynowo uprawiających boks. Treningi jednak są całkowicie bezpieczne i dostosowane do fizycznych możliwości ćwiczących.

    • Bogdan Gajda

      Bogdan Gajda

      Trener BOKS

      Podoficer WP, pięściarz warszawskiej Legii, mistrz Europy w wadze lekkopołśredniej (1977), olimpijczyk z Montrealu (1976) i Moskwy (1980).  
      Urodzony 26 sierpnia 1953 w Sokolnikach Starych koło Płońska, absolwent Zasadniczej Szkoły Zawodowej, podoficer WP. Pięściarz (179 cm, 69 kg) Górnika Pszów (1969-1975) i Legii Warszawa (1975-1988), jeden z najlepszych leworęcznych bokserów w kraju, obdarzony silnym ciosem. 9-krotny mistrz Polski: w wadze lekkiej (1974, 1976) i lekkopółśredniej (1977, 1978, 1980-1984), 7-krotny drużynowy mistrz kraju w barwach Legii (1975, 1980, 1981/82, 1982/83, 1984 -1986), 13-krotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych 1974 -1984 (8 zwycięstw, 5 porażek). Dwa razy uczestniczył w mistrzostwach świata (1974, 1978) – bez powodzenia, natomiast z mistrzostw Europy w Halle (1977) przywiózł złoty medal i tytuł mistrzowski, po zwycięskiej walce finałowej (4:1) z Ulrichem Beyerem (NRD). Na krajowym podwórku: zwycięzca turniejów „Złoty Pas Polusa” (1973) w kat. lekkiej, „Laur Wrocławia” (1977) i im. F. Stamma (1978) w kat. lekkopółśredniej. Stoczył 369 walk (327 zwycięstw – 4 remisy – 38 porażek). Tylko w lidze walczył 136 razy (118-5-13). Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.
      Bibl.: Głuszek, Leksykon 1999, s. 191; Osmólski, Leksykon boksu, s. 49 (tu błędny rok urodzenia 1954); Kurzyński, Tysiąc wspaniałych (2), s. 62; Skotnicki, Od Olimpii do Atlanty, s. 201, 205; Pawlak, Olimpijczycy, s. 73.
      *1976 Montreal: w. lekka – w pierwszej kolejce wygrał vo z Clevelandem Dennym (Gujana), w drugiej przegrał 0:5 z Wasilijem Sołominem (ZSRR) i odp. z konk. (zw. H. Davis, USA)
      *1980 Moskwa: w. lekkopółśrednia – w pierwszej kolejce przegrał 1:4 z Shadrachem Odhiambo (Szwecja) i odp. z konk. (zw. P. Oliva, Włochy)